سارازیر باران بمانسارای من!و بگذار تاجوانههای آخرین واقعهدر رگهای خونی ِ پستانهایتشکوفه کنندو میوههای تلخ مهاجرتکه مجروحترین ندای ِ فقرنددر زهدان ِ پیاده روهای بندربپوسندسارا!بگذار تا اجساد مهربا

سلام سارا ؛می بینی ؟هر کسی چیزی می گویدهر كسی از ظن خود چیزی برایم می نویسدکسی گفت :سارای تو می داند آسمان ستاره هم دارد ؟گفتمش :سارای من همانی است که هر سحر گاه ، نزدیك سپیدهباید چشمان خود را باز كند

تو غایبی همیشه گل من راس ساعت دلتنگیبه یاد داری؟ نه..تو مشغول زندگی بودیمن در نبودت هم یادت راهمیشه در قلبم زنده نگه اشتمتو حاضریهمیشه در قلب منیاما کاش کنارم بودیتا عطر تنت را به یادگار به مشامم می سپردم و همیشه مست می شدمبا بوی تنت

پس گوشی خودت چی شد؟این مدلی تا کی؟روزای اتی یاپ پست میذارم این روزا دم اخر ساله گرفتارممراقب خودت باش